Ahmed Qurei, poznatiji kao Abu Ala, 65-godišnji predsjedavajući palestinskog Legislativnog vijeća i najbliži mjestu Arafatovog zamjenika. Prema slovu zakona po kom funkcionira Palestinska uprava na Zapadnoj obali i u Gazi, u slučaju Arafatove smrti, Qurei bi bio predsjednik. Bio je jedan od važnijih pregovarača tokom tajnih pregovora 1993. vezanih za prvi prelazni mirovni sporazum između Izraela i Palestinaca. S izraelskim ministrom vanjskih poslova Shimonom Peresom je radio na pronalaženju mirovne formule. Palestinski izvori tvrde da nema jaku bazu u PLO-u i da je njegova snaga utemeljena na strukturi iz Osla koju je Izrael dobrano rasturio. Također se tvrdi da nema svoju političku mašineriju, a ima ozbiljnih zdravstvenih problema.

Mahmoud Abbas (67), poznat kao Abu Mazen, Arafatov je zamjenik u svojstvu vodećeg čovjeka PLO-a, na čijem je razvoju dugo radio tokom godina u egzilu u Jordanu, Libanonu i Tunisu. Često je pregovarao s Izraelcima, imao posla s Amerikancima i u tim kontaktima bio prilično dobro prihvaćen. Analitičari tvrde da bi u slučaju predsjedničkih izbora bio dobar izbor, naročito zbog kredita vezanog za Fatah, te da bi prihvatljiv bio za najveći procenat palestinskog stanovništva. Ipak, mnogi ga vide kao političara stare garniture čiji je imidž isuviše vezan za propali mirovni proces.

Mohammed Dahlan (41) bivši je šef sigurnosti u Gazi s izuzetnim uticajem među tamošnjim stanovništvom. Kažu da je sofisticiran političar. Tek nedavno je napustio službu u Gazi kako bi se priključio Arafatovoj inicijativi za reorganizaciju palestinske uprave. Ima značajno iskustvo u pregovorima s Izraelcima i pripada kategoriji insajdera, mlađih ljudi koji su ostali na okupiranim teritorijama kada je PLO bio u egzilu. Ipak, tvrdi se da je malo vjerojatno da bi on mogao biti palestinski izbor jer je vrlo često bio spominjan kao neko prihvatljiv Americi i Izraelcima.

Jibril Rajoub (49) je do srijede trećeg jula šef sigurnosti na Zapadnoj obali, ali i jedna od tamošnjih najmoćnijih figura. Ima mnogobrojne kontakte s izraelskim liderima, s kojima je vrlo često pregovarao o pitanjima sigurnosti. Tečno govori hebrejski zahvaljujući godinama provedenim u izraelskim zatvorima. Ulični palestinski izvori tvrde da je grupu Hammasovih boraca predao Izraelu u aprilu ove godine i tako mnogo izgubio na ugledu.

Marwan Barghouti (42) generalni je sekretar Fataha na Zapadnoj obali i jedan od najprominentnijih palestinskih političara. Među vodećim je figurama Druge intifade i ima dugi staž oponiranja izraelskoj okupaciji. U izraelskom pritvoru je od vojne akcije na Zapadnoj obali započete u aprilu ove godine. Izrael ga tereti za organiziranje napada na izraelske civile, što on poriče. Kažu da je karizmatičan i predan lider, te da većina njegove podrške dolazi iz činjenice da je mnogo vremena proveo u izraelskom zatvoru tokom Prve intifade. Član je palestinskog Legislativnog vijeća i sigurno bi se, tvrdi BBC, opet kandidirao za to mjesto, čak i iz zatvora. Ne tvrdi se da bi pristao biti protukandidat Arafatu.

Sheikh Ahmed Yassin je duhovni vođa Hammasa. Iako je uticaj Hammasa neizmjerno porastao, nema ozbiljnih indicija da bi se Yassin kandidirao, iako je često prozivan kao Arafatov nasljednik. Yassin, inače, ima 65 godina, slijep je i u kolicima. Konstantno je odbijao izaći na izbore. Najveći dio podrške dobija od mladih i njegovo djelovanje inspiriralo je mnoge ljude-bombe.

Abdel Sattar Qassem (53) palestinski je disident i profesor na Univerzitetu al'Najah, bastionu Hammasa. Zatvarali su ga Izraelci, ali i Palestinci, nakon što je kritizirao Arafata i Palestinsku upravu, koju opisuje kao "korumpiraniju od svih ostalih arapskih vlada". Tvrdi se da je simpatizer islamskih militantnih grupa i da podržava samoubilačke napade na izraelske civile. Kao i islamske militantne grupe, Qassem ne priznaje postojanje Izraela, niti prelazne mirovne sporazume koje je Arafat potpisivao s Izraelcima. Nije član niti jedne političke organizacije.

Hanan Ashrawi, osnivač i generalni sekretar Palestinske inicijative za promociju dijaloga i demokratije, od 1996. godine članica Palestinskog legislativnog vijeća, ne spominje se u analizama potencijalnih Arafatovih nasljednika iako nikako ne bi smjela biti ignorirana. Snažan je i uticajan glas palestinske politike i jedna od važnijih figura borbe za ostvarenje palestinskog prava na domovinu. Neumoran je borac za ljudska prava i odavno se potvrdila i na akademskom i na političkom planu. Diplomirala je engleski jezik na Američkom univerzitetu u Beirutu, a doktorirala u Americi, nakon čega se vratila na Zapadnu obalu i radila na izgradnji Univerziteta Birzeit, gdje je osnovala Odjel za engleski jezik. Osnovala je i pokret za ljudska prava, a tokom Prve intifade pa sve do 1993. bila članom političkog i diplomatskog komiteta intifade. Dvije godine bila je u najužem krugu palestinske pregovaračke delegacije u mirovnom procesu. Član je Nezavisne međunarodne komisije za Kosovo i velikog broja međunarodnih savjetničkih timova, među kojima i UN-ovog Istraživačkog instituta za društveni razvoj. Njene usluge Arafat je odbacio negdje u isto vrijeme kada i savjete Edwarda Saida.

Arhiva Dani
264